My Days

يس

2011-11-22T12:56:00.000+03:30

به علت فيلترينگ ِ شديد و قطعي وي پي ان ها ، من بر ميگردم به

يكي از هزاران وبلاگ دوران جوانيم و اونجا مي نويسم

اينم اون وبلاگ من :

separate tables

cafe

2011-11-12T09:16:00.005+03:30

سايه ها در نيمه تاريك و نيمه روشني كافه ، به ورق خوردن كتاب ميماند.

كتابي آرام جلوي چشم هات ورق مي خورد و تو بي هيچ پيش زمينه ذهني ،

خطوط را رد مي كني . بعضي هاشان را از بر.

تاريكي و دود مايحتاج كافه هاست. باقي اش حاشيه است . خود ِ من ، بي دكورترين

كافه ي يك شهري را دوست تر ميدارم تا قاب عكس هاي مثلن گلچين شده ي

چسبيده به ديوار ِ "شيوه ".

كافه ها . كافه ها . آبستن حوادث ِ هميشه . گاه كليشه .

خز و خيل بازي ، گاه كه نه . بيشتر اوقات .

دنبال كردن ِ دود ِ سيگار ِ دوستي تا ماورا . بي هيچ حرفي . سكوت .

سكوت كه تازه مادرم هم مي گويد نشانه عقل است .

كوچك مي شود دود . كوچك و كوچك و كوچك و كوچك تر /

بال در مي آورند شعرها . شاعرانگي نيمه تمام ، با دستي به شانه اي

به نشانه ي توجهي .

كافه ها شبيه تاريخ مان هستند . دل دادگي ِ اول ديدارهاي عاشقي روزهاي نوجواني.

جواني . دل شكستگي هاي بروك آپ هاي مثلن بزرگسالي .

همان وقتي كه پوستر پينك فلويد فلان كافه ، جايش را داد به طرح هاي عجيب و غريب ِ

آوانگارد.

كافه ها ما را بزرگ كرده اند.

چيزي كه پس و پشت همه دلدادگي ها و دل شكستگي هاي كافه اي مي ماند اما ،

رفاقت هاي گاه نصفه نيمه و رفاقت هاي گاه ناب و هميشگيست .

رفيق كه يك روز رفيق باشد و فردايش برود .

رفيق كه رفيق است هنوز بعد از سال ها . آن طرف دنيا . و گاه ديدارهاي كافه اي

كه ناب است رفاقتش .

كافه ها با ما بزرگ مي شوند.

چرخش زمينمان دور ِ روزهايمان . گاه كافه جان پناه است براي جنگي كه تو،

هيچ كاره اش بودي .

سياه لشكرها .

زنگ مي زند و صدات ، بي حس ، و قرار ِ كافه اي در 10 دقيقه ديگر .

زنگ مي زني و رنگ صداش بر هم مي زند نظم سياه و سفيد همه كافه هاي

در گذر را .

كافه خاطره است و جواني دود مي شود توي اين كافه ها . اين گاه سياه چاله هاي

عجيب و غريب.

باز پاييز . باران و سيگار . دستي به شانه اي به نشانه ي دوستي .

منظره اي از يك كافه قديمي توي سال 1390 .

و تونل زماني كه در حال كشف است .

:)

2011-11-05T22:06:00.003+03:30

?Can we love each othe

?And respect each other
?Find some joy together

That's all I need
All I need
That's all I need

I don't want your money
Or all your time
Just a heart that's beating
With mine

That's all I need
All I need
That's all I need

And when you've got the world on your shoulders, you'll see
I'll be there for you like you'll be there for me

....Cuz that's all I need

..............................................................

لاو يو آل، ماي بِست وانز :)

اولدوز

زهره

رها

من سردم است و انگار هیچوقت گرم نخواهم شد

2011-11-02T21:42:00.001+03:30

و اين منم

زني تنها

در آستانه فصلي سرد

در ابتداي درک هستي آلوده ي زمين

و يأس ساده و غمناک اسمان

و ناتواني اين دستهاي سيماني .

زمان گذشت

زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت

ساعت چهار بار نواخت

امروز روز اول دي ماه است

من راز فصلها را ميدانم

و حرف لحظه ها را ميفهمم

نجات دهنده در گور خفته است

و خاک ، خاک پذيرنده

اشارتيست به آرامش

زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت

در کوچه باد ميآمد

و من به جفت گيري گلها ميانديشم

به غنچه هايي با ساقهاي لاغر کم خون

و اين زمان خسته ي مسلول

و مردي از کنار درختان خيس مي گذرد

مردي که رشته هاي آبي رگهايش

مانند مارهاي مرده از دو سوي گلو گاهش

بالا خزيده اند و در شقيقه هاي منقلبش آن هجاي خونين را

تکرار مي کنند

-سلام

- سلام

و من به جفت گيري گل ها ميانديشم

در آستانه فصلي سرد

در محفل عزاي آينه ها

و اجتماع سوگوار تجربه هاي پريده رنگ

و اين غروب بارور شده از دانش سکوت

چگونه مي شود به آن کسي که ميرود اينسان

صبور ،

سنگين ،

سرگردان .

فرمان ايست داد .

چگونه مي شود به مرد گفت که او زنده نيست ، او هيچوقت

زنده نبوده است.

در کوچه باد ميايد

کلاغهاي منفرد انزوا

در باغهاي پير کسالت ميچرخند

و نردبام

چه ارتفاع حقيري دارد .

آنها ساده لوحي يک قلب را

با خود به قصر قصه ها بردند

و اکنون ديگر

ديگر چگونه يک نفر به رقص بر خواهد خاست

و گيسوان کودکيش را

در آبهاي جاري خواهد رخت

و سيب را که سرانجام چيده است و بوييده است

در زير پالگد خواهد کرد؟

اي يار ، اي يگانه ترين يار

چه ابرهاي سياهي در انتظار روز ميهماني خورشيدند .

انگار در مسيري از تجسم پرواز بود که يکروز آن پرنده ها

نمايان شدند

انگار از خطوط سبز تخيل بودند

آن برگ هاي تازه که در شهوت نسيم نفس ميزدند

انگار

آن شعله هاي بنفش که در ذهن پاک پنجره ها ميسوخت

چيزي بجز تصور معصومي از چراغ نبود .

در کوچه ها باد ميامد

اين ابتداي ويرانيست آن روز هم که د ست هاي تو ويران شد

باد ميآمد

ستاره هاي عزيز

ستاره هاي مقوايي عزيز

وقتي در آسمان ، دروغ وزيدن ميگيرد

ديگر چگونه مي شود به سوره هاي رسولان سر شکسته پناه

آورد ؟

ما مثل مرده هاي هزاران هزار ساله به هم ميرسيم و آنگاه

خورشيد بر تباهي اجاد ما قضاوت خواهد کرد .

من سردم است

من سردم است و انگار هيچوقت گرم نخواهم شد

اي يار اي يگانه ترين يار " آن شراب مگر چند ساله بود ؟ "

نگاه کن که در اينجا

زمان چه وزني دارد

و ماهيان چگونه گوشت هاي مرا ميجوند

چرا مرا هميشه در ته دريا نگاه ميداري ؟

من سردم است و ميدانم که از تمامي اوهام سرخ يک شقايق وحشي

ز چند قطره خون

چيزي بجا نخواهد ماند .

خطوط را رها خواهم کرد

و همچنين شمارش اعداد را رها خواهم کرد

و از ميان شکل هاي هندسي محدود

به پهنه هاي حسي وسعت چناه خواهم برد

من عريانم ، عريانم ، عريانم

مثل سکوت هاي ميان کلام هاي محبت عريانم

و زخم هاي من همه از عشق است

از عشق ، عشق ، عشق .

من اين جزيره ي سرگردان را

از انقلاب اقيانوس

و انفجار کوه گذر داده ام

و تکه تکه شدن ، راز آن وجود متحدي بود

که از حقيرترين ذره هايش آفتاب به دنيا آمد .

سلام اي شب معصوم !

سلام اي شبي که چشم هاي گرگ هاي بيابان را

به حفره هاي استخواني ايمان و اعتماد بدل ميکني

ودر کنار جويبارهاي تو ، ارواح بيدها

ارواح مهربان تبرها را ميبويند

من از جهان بي تفاوتي فکرها و حرف ها و صداها ميآيم

و اين جهان به لانه ي ماران مانند است

و اين جهان پر از صداي حرکت پاهاي مردميست

که همچنان که ترا ميبوسند

در ذهن خود طناب دار ترا ميبافند

سلام اي شب معصوم

ميان پنجره و ديدن

هميشه فاصله ايست

چرا نگاه نکردم ؟

مانند آن زماني که مردي از کنار درختان خيس گذر ميکرد

چرا نگاه نکردم ؟

انگار مادرم گريسته بود آن شب

آن شب که من به درد رسيدم و نطفه شکل گرفت

آن شب که من عروس خوشه هاي اقاقي شدم

آن شب که اصفهان پر از طنين کاشي آبي بود ،

و آن کسي که نيمه ي من بود ، به درون نطفه ي من بازگشته بود

، و من در آينه ميديدش

که مثل آينه پاکيزه بود و روشن بود

و ناگهان صدايم کرد

و من عروس خوشه هاي اقاقي شدم

.انگار مادرم گريسته بود آن شب

چه روشنايي بيهوده اي در اين دريچه مسدود سر کشيد

چرا نگاه نکردم ؟

تمام لحظه هاي سعادت ميدانستند

که دستهاي تو ويران خواهد شد

و من نگاه نکردم

تا آن زمان که پنجره ي ساعت

گشوده شد و آن قناري غمگين چهار بار نواخت

چهار بار نواخت

و من به ان زن کوچک بر خوردم

که چشمهايش ، مانند لانه هاي خالي سيمرغان بودند

و آنچنان که در تحرک رانهايش ميرفت

گويي بکارت رؤياي پرشکوه مرا

با خود بسوي بستر ميبرد

آيا دوباره گيسوانم را در باد شانه خواهم زد ؟

آيا دوباره باغچه ها را بنفشه خواهم کاشت ؟

و شمعداني ها را

در آسمان پشت پنجره خواهم گذاشت ؟

آيا دوباره روي ليوان ها خواهم رقصيد ؟

آيا دوباره زنگ در مرا بسوي انتظار صدا خواهد برد ؟

به مادرم گفتم : " ديگر تمام شد "

گفتم :" هميشه پيش از آنکه فکر کني اتفاق ميافتد

بايد براي روزنامه تسليتي بفرستيم "

انسان پوک

انسان پوک پر از اعتماد

نگاه کن که دندانهايش

چگونه وقت جويدن سرود ميخوانند

و چشمهايش

چگونه وقت خيره شدن ميدرند

و او چگونه از کنار درختان خيس ميگذرد :

صبور ،

سنگين ،

سرگردان...

در ساعت چهار

در لحظه اي که رشته هاي آبي رگهايش

مانند مارهاي مرده از دو سوي گلوگاهش

بالا خزيده اند

و در شقيقه هاي منقلبش ان هجاي خونين را

تکرارمي کند

سلام

آيا تو

هرگز آن چهار لاله ي آبي را

بوييده اي ؟

زمان گذشت

زمان گذشت و شب روي شاخه هاي لخت اقاقي افتاد

شب پشت شيشيه هاي پنجره سر ميخورد

و با زبان سردش

ته مانده هاي روز رفته را به درون ميکشد

من از کجا ميآيم ؟

که اينچنين به بوي شب آغشته ام ؟

هنوز خاک مزارش تازه ست

مزار آن دو دست سبز جوان را ميگويم......

چه مهربان بودي اي يار ، اي يگانه ترين يار

چه مهربان بودي وقتي دروغ ميگفتي

چه مهربان بودي وقتي که پلک هاي آينه ها را ميبستي

و چلچراغها را

از ساق هاي سيمي ميچيدي

و در سياهي ظالم مرا بسوي چراگاه عشق ميبردي

تا آن بخار گيج که دنباله ي حريق عطش بود بر چمن خواب

مينشست

و آن ستاره ها مقوايي

. به گرد لايتناهي ميچرخيدند

چرا کلام را به صدا گفتند؟

چرا نگاه را به خانه ي ديدار ميهمان کردند !

چرا نوازش را

به حجب گيسوان باکرگي بردند؟

نگاه کن که در اينجا

چگونه جان آن کسي که با کلام سخن گفت

و با نگاه نواخت

و با نوازش از رميدن آراميد

به تيرهاي توهم

مصلوب گشته است

و به جاي پنج شاخه ي انگشتهاي تو

که مثل پنج حرف حقيقت بودند

چگونه روي گونه او مانده ست

سکوت چيست ، چيست ، اي يگانه ترين يار ؟

سکوت چيست بجز حرفهاي ناگفته

من از گفتن ميمانم ، اما زبان گنجشکان

زبان زندگي جمله هاي جاري جشن طبيعتست .

زبان گنجشکان يعني : بهار . برگ . بهار .

زبان گنجشکان يعني : نسيم . عطر . نسيم

زبان گنجشکان در کارخانه ميميرد .

اين کيست اين کسي که روي جاده ي ابديت

بسوي لحظه توحيد ميرود

و ساعت هميشگيش را

با منطق رياضي تفريقها و تفرقه ها کوک ميکند .

اين کيست اين کسي که بانگ خروسان را

آغاز قلب روز نميداند

آغز بوي ناشتايي ميداند

اين کيست اين کسي که تاج عشق به سر دارد

و در ميان جامه هاي عروسي پوسيده ست .

پس آفتاب سرانجام

در يک زمان واحد

بر هر دو قطب نااميد نتابيد .

تو از طنين کاشي آبي تهي شدي .

و من چنان پرم که روي صدايم نماز ميخوانند ...

جنازه هاي خوشبخت

جنازه هاي ملول

جنازه هاي ساکت متفکر

جنازه هاي خوش بر خورد ،خوش پوش ، خوش خوراک

در ايستگاه هاي وقت هاي معين

و در زمينه ي مشکوک نورهاي موقت

شهرت خريد ميوه هاي فاسد بيهودگي و ....

آه ،

چه مردماني در چارراهها نگران حوادثند

واين صداي سوت هاي توقف

در لحظه اي که بايد ، بايد ، بايد

مردي به زير چرخ هاي زمان له شود

مردي که از کنار درختان خيس ميگذرد....

من از کجا ميآيم؟

به مادرم گفتم :"ديگر تمام شد."

گفتم :" هميشه پيش از آنکه فکر کني اتفاق ميافتد

بايد براي روزنامه تسليتي بفرستيم."

سلام اي غرابت تنهايي

اتاق را به تو تسليم ميکنيم

چرا که ابرهاي تيره هميشه

پيغمبران آيه هاي تازه تطهيرند

و در شهادت يک شمع

راز منوري است که آن را

آن آخرين و آن کشيده ترين شعله خوب ميداند.

ايمان بياوريم

ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد

ايمان بياوريم به ويرانه هاي باغ هاي تخيل

به داس هاي واژگون شده ي بيکار

و دانه هاي زنداني .

نگاه کن که چه برفي ميبارد....

شايد حقيقت آن دو دست جوان بود ، آن دو دست جوان

که زير بارش يکريز برف مدفون شد

و سال ديگر ، وقتي بهار

با آسمان پشت پنجره همخوابه ميشود

و در تنش فوران ميکنند

فواره هاي سبز ساقه هاي سبک بار

شکوفه خواهد داد اي يار ، اي يگانه ترين يار

ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد....

مخاطب عام

2011-10-26T23:21:00.003+03:30

در شرايطي خاص، زن ام .

امروز صبح دختری بی هوا از خیابان های این همه ،فکرش در همین حوالی آشنا ، رد شد.

این دختر من بودم .

عوض شدن آدمیزاد به پانزده دقیقه هم نمی کشد . حالا سر ِ کار ، من دخترکِ

بی هوای گیج ِ کوچه ها نیستم.

گیرم که تو سری خور ِ آدم های پولدار / بی خیال بورژوا بازی های روتین ِ شان .

من زن نیستم . وقتی که توی بازی ِ اقتصادی رئیس هام مجبورم اظهار نظر کنم.

یا خفه بنشینم و نگاه کنم .

یا وقتی که روبروی خانواده و پدرم ، مجبورم که مرد ِ زندگی ِ خودم باشم.

آن وقت های توضیح خواستن های بی پایانی که من حوصله شان را ندارم یا

در درگيري اين بازي هاي رقابتي ِ همه گير ، من زن نيستم.

این را می گویم که فلان رئیس محترم ! یا آقای بقالی ِ محترم !

یا دوست ِ من ! یا محبوب ِ من ! عشق من !

از من انتظار این همه لطافت و زنیت نداشته باش.

من در شرایطی خاص زن ام.

در شرایطی که تو برایم میسازی . وقتی که رفتارت با من ، مثل رفتار ویلیام با کیت نیست ،

از من انتظار ِ کیت بودن نداشته باش!

گذشته از این که واقعیت این است که همه ما وقتی خودمان هستیم ،

عجيب آدم هاي پرفكتي هستيم .

اما خیالت تخت که من زن نیستم وقتی که با من رفتاری شایسته یک زن نداری.

حالا نه اینکه زیاد مهم باشد. توانایی آدمیزاد در عوض شدن زیاد است .

اما در لحظه لحظه ها ، من همان

شکلی را می گیرم که تو ظرفیتش را داری.

وگرنه که توی لات بازی و خز و خیل کاری ، نه دستم چپ است نه کاری به

ابعاد اخلاقی اش دارم.

توی همان پانزده دقیقه ی خوشایند ،

من زن نیستم ،

من،

گاه ،

لاتی هستم که از کم نیاوردن و صبور نبودنم لذت می برم.

تماشا

2011-10-26T23:04:00.002+03:30

فرقي نمي كند وسط ِ وسط ِ خود ماجرا باشي يا از حالايت به گذشته ات ،

نگاهي ، نيم نگاهي بيندازي . هميشه يكوقتي مي رشد كه بر مي گردي و مي بيني :

چقدر پوچ . چقدر مسخره . همه چيزش . همه چيزهايي كه ايدئولو‍ژي ات را ميساختند.

همه چارچوب ها . همه چيزهايي كه برايت مهم بودند . همه آدم ها.

وقتي پوچ باشد كار زيادي از دستت بر نمي آيد . يا خودت را مي كشي بيرون

از وسط ماجرا يا يك چيزهايي را بر ميداري و ميگذاري كنار .

و بعد مي نشيني و نگاه مي كني . هرچقدر هم پشيماني باشد از حماقت هاي

حالا گذشته ، اين نشستن و تماشا كردن چيز ِ لذت بخش ِ ديگري است .

چشم بر هم مي گذاري و مي بيني شده بيست و چند سالت و حالا ديگر آدمي هستي

براي خود . و اين نشستن و تماشا كردن ، چقدر حالت را خوب مي كند .

و چه عادت بهتري است براي گذراندن شب به روز - روز به شب.

عادتت مي شود حتا به كج ديدن و راست خواندن و مهم نبودن ِ راستي اش

برايت ديگر حالا.

يك چيزهايي پيش مي آيد براي آدمي ، كه گمانم مرز سي سالگي يا همان وقت ها باشد.

خيلي خوب است كه آن وقت ها ، چيزي داشته باشي براي خودت.

i was thinking to myself, this could be heaven or this could be hell

2011-10-26T22:49:00.003+03:30

يك وقتي آدم مي فهمد كه خيلي دربند است . كه رها نيست.

وقتي كه شروع مي كند به دقت كردن به نكات ريز و گاه بي اهميت .

شايد حتا جرقه اش خيلي اتفاقي باشد مثل من كه طبق عادت ، داشتم توي دفترم

امضا مي كردم و يكهو نگاه كردم و ديدم چقدر كوچيك و فشرده است اين امضاي من.

و بلافاصله اين توي ذهن من آمد كه رها نيستم . كه رهايي چقدر مي تواند عجيب باشد.

اين را وقتي فهميدم كه شروع كردم به امضاهاي بزرگ را امتحان كردم .

شبيه خوردن شراب بود !

يك جوري انگار تلنگري بود براي من كه ببينم چقدر گرفتارم. چقدر حبس شده ام

توي چيزهاي كوچك - توي مرزبنديهاي باريك . ديوارهاي نزديك به هم .

و اين براي من فقط يك شروع بود . موهاي من كوتاه است . اما اتفاقي كه افتاده

اين است كه امشب كه رفتم لامپ را خاموش كنم ، توي راه ، سرم را تان دادم و موهام

تاب خوردند توي هوا و حس كردم آزادم . رها . و براي خوشبختي امشب من كافي بود

هميشه چيزهايي از اين قماش هست. ما زيادي درگيريم . درگير اين زمين .

درگير ِ چيزي كه نيستيم و دوست نداريم باشيم ، اما براي شدنش جان مي كنيم ....

never be judgemental

2011-10-26T22:34:00.002+03:30

اينكه هيچ چيز اتفاقي نيست من را ياد يك اپيزود از فرندز مي اندازد

كه نشان مي دهد اگر براي هركدامشان اتفاق ديگري در گذشته مي افتاد ،

ديگر فرندز ،فرندز نبود.

اينكه هيچ چيز اتفاقي نيست يا اين كه مي شود براي هرچيزي دليل تراشي و

سفسطه كرد را نمي دانم.

من زندگي ِ خودم را ميبينم و قشنگ مي فهمم كه اگرهمه سختي هاي از بچگي تا جواني ام نبود

اگر همه سركوب شدن ها نبود . اگر اين سركوب ها من را متمايل نميكرد به خواندن و خواندن،

من آدمي كه الان هستم نبودم . آدمي كه الان بيشتر از هروقت دوستش دارم .

آدمي كه بهترين دوست هاي دنيا را دارد . آدمي كه مهربان است . ساپورتيو است و

خودش را دوست دارد. آدمي كه ياد گرفته توي حاد ترين شرايط حق ندارد كس ديگري را

قضاوت كند/جاجمنتال باشد .

آدمي كه مي فهمد مسخره كردن ِ ديگر آدمها و دست ِ كم گرفتنشان ،

فقط نشانه چيپ بودن ِ خودش است .

و خيلي چيزهاي ديگري كه من در خودم دوستشان دارم و ازشان لذت مي برم و اگر

اين گذشته ي به فاك دهنده نبود ، مطمئناً كه من به اينجا نمي رسيدم.

و حالا / هرچي كه بوده توي گذشته اين زندگي / مهم نيست

به قول نويسنده هه ، دم را درياب برار :)

growing up

2011-10-26T22:15:00.003+03:30

عروسك هام را كه جمع كردم از توي اتاقم ، زياد فكر نمي كردم كه چرا.

مي خواستم اتاق كمي خلوت تر باشد و من همه شان را برداشتم و كردم توي يك كيسه ميسه اي و

درش را بستم. الان كه دارم اين را مي نويسم فهميدم ديگر بهشان احتياج نداشته ام. پيروزي هميشگي ِ

ناخودآگاه. من كتاب مي خوانم - فيلم مي بينم - مي نويسم و حس كردم ديگر به اين عروسك هاي بامزه نيازي ندارم.

اين آبي ِ قرمز ؟ من گفتم. گفتم به رهاكه حس مي كنم بايد يك اتفاقي بيفتد. يك اتفاق مهمي بيفند.

يك طوري بشود . اما من فعلن فقط عروسك هام را جمع كرده ام . همين .

من فعلن آن همه عروسك را جمع كردم و قفسه كتابهام را هم مرتب كردم و به تك تك ِ كتاب هاي شعرم

كه دست مي كشيدم :شاملو/ عباس صفاري / هيوا مسيح / برشت /ماياكوفسكي / براتيگان

بوكفسكي / احمدرضا حمدي /رسول يونان / برگزيده شعرهاي فرانسه ، آمريكاي جنوبي و . . .

دست كه مي كشيدم فكر كردم كه چقدر عزيزند اين كتاب ها براي من .

چيزي مثل حد ِ اعلاي عشق بازي ِ ناب.

اما

بعدترش

آدم فكر مي كند چند سال ديگر طول مي كشد كه مثلن من ، كتاب هاي شعرم را از قفسه

در بياورم و جمع كنم و فكر كنم / حس كنم ديگر بهشان نيازي ندارم؟

قياس بي ربطي نيست . بلاخره يك روز مي رسد اين روز.

شات د فاك آپ

2011-10-26T21:19:00.002+03:30

توی تاریکی چراغ قوه گوشی را روشن کردن و با دست ها ، انگشت ها طرح انداختن

روی سقف ،طرح دوستی ریختن با دیوار.

تنهایی را یک جوری سر کردن با همه فکرهایی که یک لحظه ثابت نمیشوند .

تلو تلو خوران .

خیره به این فضای بیکران ؛ این همه ستاره چرا ؟ وقتی گلی نیست .

وقتی روباهه ، مکار از آب در آمده.

من بازی سیاست ها را دوست دارم . سیاستمدارها با ذکاوتند.

اما هوش تو ، لعنتی ، به چه دردت می خورد وقتی سرت ، چشم هات و

نگاهت توی همین چند سانتی متری اطراف بالشت دفن شده اند،

از قضای همان جبر ماورائی؟

سرم را برگرداندم . نه برای اینکه نبینم . برای رفتن . داستان ها همیشه یک

جوری باید سر برسند بلاخره نه؟

دوره کردن کوچه ها . کوچه های مردهای بزرگ ِ دیروز و امروز . رد شدن از روی تاریخ .

این همه ردیف برای چی؟

لا اکراه فی الدین

روشنفکرانه نیست؟ سیاستمدارانه چطور؟

و آنگاه نصفه شب ها را آفرید برای زندگی کردن.

به صرف شادی و خنده ؟

فرض کن مثلن زحمت کشیده باشند این را توی عالم زر به ما گفته باشند

و ما هم گفته ایم : هااا! می خواهیم بیاییم به صرف شادی و خنده توی این دنیا.

همیشه همینطور از آب در میاید . گول می خوریم . اشتیاق به گول خوردن اصلن.

حتا بحث ِ توجیه کردن هم نیست اصلن .

اصلن شاید به این دنیا آمده باشیم که گول بخوریم چون وقتی حتا

آن شب هم پس ِ این همه وقت خوابش را میدیدم ،داشت برای بودن ِ با من

شرط و شروط می گذاشت که فیلان و بیسار .

آدمی خسته می شود .

خسته .

و اگر عاقل باشد خودش را می کشد. غیر از نکبت چیزی توش نیست.

و من خسته ام .

باید به فریاد اعلام کنم :

شات د ِ فاک آپ .

شات دِ فاک آپ .

شات د ِ فاک آپ .

بلي

2011-10-26T21:17:00.001+03:30

سوال و جواب در کار نبود . گفتمان هم . برای خودم هم صدایم قاتی پاتی و موج دار شده بود.

تند تند و پشت سر هم فقط حرف می زدم . از بدی هایی که آن ها در حقمان کردند.

می گفتم و می گفتم و مهلت هم نمی دادم حتا . بدی اش می دانی کجا بود؟

این که می دانستم . حس می کردم . که دارم زخم می زنم . که کارم ناجوانمردانه است.

اما کاری ست که سده . باید میشد یک روز. پدر هم همینطور .

باید همیشه برای مرده ها سیاه پوشید؟ من که آهنگ می گذارم و می رقصم .

نه این که خوشحال باشم که نیستم که نمی دانم کی ، اما می دانم حالا حالا ها مانده تا

من خوشحال باشم .

من فقط باید کاری می کردم. فقط باید کاری بکنم . یک کاری بزرگ تر از پیراهن سیاه پوشیدن و

ترتیب دادن مراسم دفن پدر و همدردی های فامیل.

چیزی توی مغزم می گوید راه حل اش این است؟ اشک . اشک . اشک.

آغوش؟ نه. آغوش نمی خواهم .

ذهن من مربع است . چیزها توش گوشه دانرند. یعنی که یک صدایی همان ته مه ها ،

یک گوشه ای دارد به من می گوید اگر پدر هم یک گوشه ای که من نمی دانم اش تنها باشد چی؟

و من از دل رحمی بیزارم . و از مهربانی . می فهمی؟

عوضی بودن برای من معنای خاصی دارد و من تصمیم گرفته ام که عوضی باشم.

من عوضی خوبی می شوم . این آخرین ایمان من است .

حرف

2011-10-26T21:16:00.001+03:30

فکر می کردم دیگر تمام شده . که آن روزهای وحشتناک تمام شده دیگر.

فکر می کردم دیگر هیچوقت آن حس را نخواهم داشت. هزار هم که بگذرد ، باز یادم

می رود همه چیز توی دست های مدیوم زنانه ی من نیست . زنانه؟

خانه کوچک مجردی و گریه ی همیشگی حین هم آغوشی من . بعد ترش با هم رفتیم

بازار ِ میوه فروش ها . برای خانه شان . خانواده اش .

امروز فکر کردم که اگر بود و پشتش به من ، می رفتم بی محابا دستش را می گرفتم.

شده برای چند لحظه . لعنتی . حس می کنم ویران شده ام . به پ و س و ... فکر

میکنم . کسانی که نتوانستم دوستشان داشته باشم . به "و" و "ر" فکر می کنم که

آن وقت ها ، آن وقت هایی که توی پراید مشکی اش می نشستم و دستش که

می رفت سمت پنجره طرف من ، می خورد به لب هام ، از دستشان دادم.

20 ساله بودم . خجالت می کشیدم . اما آنقدر تخس بودم که نخواهم و بتوانم

چیزی بروز ندهم. حالا دارم می روم توی 24 سالگی .

امروز وسط بازار ، همان جایی که با هم رفته بودیم ، ایستادم .

کپ کردم . گریه ام گرفت .

فکر می کردم حالا دیگر خیلی گذشته . فکر می کردم تمام شده .

با همه حرف هایی که شنیدم در موردش . با همه حرف هایی که گفتند.

آیدا و امیر .

من حال خوبی ندارم . چون امروز وسط میوه ها ، وسط آدم ها ، درست همان حسی

را داستم که دو سال پیش . سه سال پیش. لعنتی .

چرا کند می شود همیشه وقتی به این قسمت های ماجرا می رسد .

همه خیابان های این شهر به نحوی حالم را به هم می زنند.

من حتا حالاغربت بلوار کشاورز تهران را ترجیح می دهم .

شاید هم ندهم.

دوست دارم بروم توی کمدی / کشویی /جای دنجی .

لعنت.

مخاطب هاي همگاني !

2011-10-15T08:46:00.003+03:30

تابو ها و مغزهاي پكيده . قرار نبوده و نيست كه من يكي از آن ها باشم . گفته بودي.

خيلي حرف ها هست براي نگفتن . اما وقتي حس كردي بايد بگويي ، بگو ! بنويس دست كم.

ستاره ها مست شده اند . معجزه ي بادهاي پاييزي است . توي فكر من اما چيزي هست شبيه يك

حس بد از بست فرند بودن . دوستي . فرند شيپ .

بنگاه دوستيابي آقا؟ بياييد پيش من ! من مادر ترزاي دوستي ام !

بله . يك حس بد از فرند بودن حتا.

همه چيزهايي كه تا حالا فكر مي كردم دنياي من و شخصيتم را مي سازند حالا برايم شبيه ِ

يك بازي احمقانه شده و من چقدر چقدر چقدر از شنيدن اينكه آدم مهرباني هستم بيزارم.

قرار نيست اين آقاي سي و چند ساله ، اين فلاني 27 ساله ، اين بهمان هرچند ساله ،

گورش را گم كند و برود. بعضي ها عاقل ترند. همان هايي كه زود تر گورشان را به هر مقصدي

گم مي كنند.

من مي توانم آدم ِ تظاهر كردن باشم . همه مي توانند . اما نيستم و نمي خواهم كه باشم .

براي من ، اصلا دليلي نيست براي تظاهر .

فقط يك ساعت بنشين و بازي هاي احمقانه متظاهرانه شان را ببين تا يك سال كامل نوري

بتواني سوژه براي خنديدن داشته باشي.

من از هرچه ْآدم خاص هم هست بيزارم . خاص ! گلابي هم مي تواند خاص باشد !

فقط ميشود سكوت را كمي بيشتر رعايت كنيد ؟ آقا؟! خانم؟!

2011-09-22T22:46:00.005+03:30

من همیشه فکر می کردم قهوه ای و کرمی به تو می آید . حتا آن وقت ها که نرفته بودم توی

24 سالگی حتا آن وقت هایی که تزلزل فکری و حسی ام خیلی بیش تر از این حرف ها

بود. حتا آن وقت هایی که ماشین تو یک چیز ِ دیگری بود که من بیشتر دوست داشتم .

آخرُ دیدار های ما تو اما خاکستری پوشیده بودی و من بودم و بد بودیم .

مرور ِ گذشته؟ باز باید یاد آوری کنم که یک آدم 24 ساله نمینشیند غصه ی پارسال اش را بخورد؟

نه اینکه نخواهد و نتواند . فقط کار پوچی ست . (نسبیت)

حرف زیادی نیست . دلتنگ تو شدن . دیدن ات . دیدن ام .شوخی . سیگار.

البته ما زیاد حرف نمی زنیم . ما از آن دست آدم هایی نیستیم که زیاد حرف می زنند.

ما اینطور آدم هایی شده ایم دیگر.

مهم نیست . نه این که هیچوقت مهم نبوده باشد . اما فعلن ،

من به فکرها و حس های خودم درگیرم .

به دلتنگ شدن . دلتنگ ِ تو شدن و قهوه ای و کرمی که همیشه به تو می آید.

پ.ن :باز پاییزی که بوی تو را می دهد / با تویی که بوی همه پاییز ها را می دهی .

بهترین ِ فصل ها :)

:)

2011-09-22T22:21:00.006+03:30

من حرف نمی زدم و احساساتم هم رویم کنترلی نداشت . آیا می شود در گوش خنگ حرف محبت زد؟

هر کاری را می شود کرد یحتمل . هر غلطی را . از ابتدای حاشیه پردازی های اول دیدارها ،

می دانستم وگفته بودم . گفته بودم که این آدم مناسب من نیست .

چرا قاطع نبودم ؟ چرا قاطع نیستم؟

الان قاطع ام . حدس می زنم که باشم . حتا این خودکار توی دست من یک جوری دارد قاطعیت ام را داد می زند .

مهم نیست . حتا اگر تلقین بوده باشد.

برای شماها که می بایست آسان تر باشد . این فکر خود من بود و هست. من به پیوند عاطفی نیاز نداشتم .

لذت جسمی برای من کافی بود و توی آن مرحله این چیزی بود که می خواستم .

چرا نمی شود مثل آدم بزرگ ها رفتار کرد؟ چرا نمی شود 2 تا آدم بنشینند و برای رابطه شان

یک تعریف واحد مشخص کنند و همه چیز طبق روال پیش برود؟

من پیوند عاطفی نخواسته بودم . مرد ؟ پیوند عاطفی؟ انتظار عاطفه از جنس مرد؟ فکاهی !

برای اینکه من جوان ام . من 23 سالم تمام شده و رفته ام توی 24 سال و بهت زده ام .

اما مساله دیگر این هم نیست . من نیاز جنسی ندارم . من قرص هام را می خورم و حالم خوب است .

حتا اگر قرار باشد تبدیل بشوم به یک آدم دیگر ، می دانم که آن آدم دیگر را همپای کسی که الان هستم ، دوست دارم .

آدمی تنها می شود. تنها به لحاظ روانی .

آدم ها وقتی به لحاظ روانی تنها می شوند که برای خودشان یک هم دل ، یک همزبان نداشته باشند.

این را حالا دیگر می دانم . و گرنه که می شود توی هر شب و روز پارتی های این تکه زمینی که روش ایستاده ایم ،

کنار 50 تا آدم دیگر حرف زد و حرف زد و حرف زد و حتا خندید و باز هم تنها بود.

اینطور است دیگر . و تنهایی سخت است . و اینجور تنهایی گاهی خیلی سخت میشود.

خوشبختانه من از آن آدم های تنها نیستم . اما تجربه کردم اش و می دانم سخت است .

حتا اگر به تکه تکه فهمیده شدن هم قناعت کنی خوب است .

باز بهتر از خفگی تنهایی و ناگزیری اشک هاست.

و من الان دارم به یک نفری فکر می کنم که حس می کنم خیلی تنهاست.

و من خیلی دوستش دارم . اما او زیاد با من حرف نمیزند. نمیزنیم. اما من الان به آن آدم فکر می کنم .

به تنهایی اش . و اینکه تنهایی روانی چقدر سخت است. چون آن آدم دور است. خیلی دور . و من دوستش دارم .

کار دیگری بلد نیستم .

کار من ، نشستن و فکر کردن است.

هپی برت دی

2011-09-02T10:26:00.003+04:30

چون قرار نیست توی 24 سالگی همان اشتباهات 23 سالگی را

تکرار کنم ، به خودم یک سلام می دهم.

آدم های اشتباه را هم می گذارم توی گذشته ی همین زندگی .

دیروز و پریروز و پارسال اش هم فرقی ندارد.

خیلی کارها هست فعلن . . .

...................................................

پی نوشت : زهره / بهترینم / اس ام اس هات روزم رو ساخت .

finished

2011-08-14T12:51:00.003+04:30

آره واسم راحته رد شدن و گذشتن قبل از به لجن کشیده شدن .

گه زیادتر از حدش خورد.

هیچیم نیست .

می دونم بیاد التماس هم بکنه بی جواب می مونه .

بلاک شد / ایگنور شد /

و ازینکه نیست هیچ حسی ندارم .

.................................................................

پ.ن : دارم واس ارشد می خونم . خیلی حالمو خوب می کنه این خوندنه .

فعلن که راضی ام .

مخاطب های خاص

2011-08-12T16:07:00.000+04:30

یه کم منو تنها بذارین ! خفه ام کردین !

نیست

2011-07-22T16:26:00.001+04:30

حرفی

جز

گریه

نیست.

نیست .

2011-07-11T11:49:00.000+04:30

دنیا همینه سراسر گه

و تک تک ِ آدماش هیچ فرقی با هم ندارن

سراسر گه

2011-07-06T19:10:00.003+04:30

بعله.

من از این جور آدم های اهل ِ مود هستم . که فرت و فرت مودشان عوض میی شود.

درمان که نمیدانم دارد یا نه .

فقط ما تنها که هستیم ، حال می کنیم با سر درد ِ عوضی مان حتا.

از ما به همه شما ها نصیحت . خط قرمزهاتان صریح باشد. رک باشد.

آدم ها را/ عزیزترین آدم هایتان را هم تا یک جایی راه بدهید تو زندگیتان.

این فاصله و تنهایی یک جا بلاخره به دادتان می رسد.

از ما گفتن بود.

برای ح س ن

2011-07-05T11:09:00.002+04:30

عزیز ِ روزها و شب ها و همیشه!

والنتاین را ولش!

هر روز ِ من کنار تو ، سبز شدن عشق است بین رگ هام و لب های گرم تو .

بی خیال والنتاین!

هر روز ِ من کنار تو ، عشق است بی سبب ِ کلامی حتا.

آرامش قهوه ای ٍ چشمهات ؛

بی خیال ِ همه ی رسم های مناسبتی ،

برای من همین بس که دوستت می دارم.

همین بس که هر روز، روز ِ عشق باشد.

2011-07-03T11:10:00.001+04:30

i did'nt say goodbye

i did'nt say anything

i just walked away

پ.ن : بعضی کثافتا رو با یه بار دوش گرفتن میشه پاک کرد.

شیت

2011-07-01T20:46:00.000+04:30

من آدمی هستم که دوستی هام را راحت از دست می دهم و بعدش هم

کلی وقت دارم که از آن آدم عصبانی بشوم و بعدش هم بی خیال .

بعد باید حتمن یک سال بگذرد و یک سال بزرگتر بشوم تا بفهمم چه گهی خوردم.

من اصلن توی دوستی ، آدم بی لیاقتی هستم.

من خودخواهم .

آقا جان

ما دلمان مرگ بخواهد هم باید التماس کنیم؟

یک دست جام باده و یک دست جعد یار

2011-06-28T19:35:00.000+04:30

بنماي رخ كه باغ و گلستانم آرزوست

بگشاي لب كه قند فراوانم آرزوست

اي آفتاب حسن، برون آ دمي ز ابر

كان چهره مشعشع تابانم آرزوست

بشنيدم از هواي تو آواز طبل باز

باز آمدم كه ساعد سلطانم آرزوست

گفتي ز ناز: (بيش مرنجان مرا برو)

آن گفتنت كه: (بيش مرنجانم آرزوست)

وان دفع گفتنت كه: (برو شه به خانه نيست)

وان ناز و باز و تندي دربانم آرزوست

در دست هر كي هست ز خوبي قراضه‌هاست

آن معدن ملاحت و آن كانم آرزوست

اين نان و آب چرخ چو سيل‌ست بي‌وفا

من ماهيم، نهنگم، عمانم آرزوست

يعقوب وار وااسفاها همي‌زنم

ديدار خوب يوسف كنعانم آرزوست

والله كه شهر بي‌تو مرا حبس مي‌شود

آوارگي و كوه و بيابانم آرزوست

زين همرهان سست عناصر دلم گرفت

شير خدا و رستم دستانم آرزوست

جانم ملول گشت ز فرعون و ظلم او

آن نور روي موسي عمرانم آرزوست

زين خلق پرشكايت گريان شدم ملول

آن‌ هاي هوي و نعره مستانم آرزوست

گوياترم ز بلبل اما ز رشك عام

مهرست بر دهانم و، افغانم آرزوست

دي شيخ با چراغ همي‌گشت گرد شهر

كز ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست

گفتند: ( يافت مي‌نشود جسته‌ايم ما)

گفت: (آنك يافت مي‌نشود آنم آرزوست)

هر چند مفلسم نپذيرم عقيق خرد

كان عقيق نادر ارزانم آرزوست

پنهان ز ديده‌ها و همه ديده‌ها از اوست

آن آشكار صنعت پنهانم آرزوست

خود كار من گذشت ز هر آرزو و آز

از كان و از مكان پي اركانم آرزوست

گوشم شنيد قصه ايمان و، مست شد

كو قسم چشم؟ صورت ايمانم آرزوست

يك دست جام باده و يك دست جعد يار

رقصي چنين ميانه ميدانم آرزوست

مي‌گويد آن رباب كه (مردم ز انتظار

دست و كنار و زخمه عثمانم آرزوست)

من هم رباب عشقم و، عشقم ربابي‌ست

وان لطف‌هاي زخمه رحمانم آرزوست

باقي اين غزل را اي مطرب ظريف

زين سان همي‌شمار، كه زين سانم آرزوست

بنماي شمس مفخر تبريز، رو ز شرق

من هدهدم حضور سليمانم آرزوست

پ.ن : دلم برات تنگ شده. همین یه روزی که نبودی . کاش بودی.

من با سگ دو زدن های روزمره هماغوشم

2011-06-25T10:42:00.002+04:30

داشتم به این فک می کردم که حسن گفت کلی خوشی طلب داریم از دنیا.

داشتم فک می کردم به این که ما دو تا آدم بالغیم . که بعد ِ هر بحثی باید حرف بزنیم.

که اگه رابطه ِ برامون مهمه نباید زرت ولش کنیم بره.

و به خیلی چیزای دیگه ام داشتم فکر می کردم.

و می خواستم بش اس ام اس بدم و بگم چقدر لحظه های آرامش کنارت بودن

و داشتنت خوبه .

خاموشه .

گریه ام گرفت .

خاموش .

همون وقتی که من می خواستم حرف بزنم.

بعد اینجوری یه نگاه به خودم کردم و گفتم

لابد که این قرتی بازیا به من نیومده.

من به سگ دو زدنای زندگی خودم شرطی ام

بزار همه راحت باشن نه؟

گه

2011-06-19T19:47:00.001+04:30

از اون وقتایی که دارم خفه میشم

همه گم و گور هستن

..................................

سیم کارتمم شارژ نشد . آخرم گفت مسدود شده سیم ام.

مرگم میات

2011-06-15T19:00:00.002+04:30

خیلی دنیای جالبی شده.

فکر کن اگر آنطور آدم هایی بودیم که با آدم های دیگر مثل خودشان رفتار می کردیم

با مثلن اهل مقابله به مثل بودیم

یا اهل به رخ کشیدن نقطه ضعف های آدم های دیگر

می کوبیدیم توی سرشان و بعد از ظهرش هم می رفتیم توی گودر یا فیس بوک

با دوستانمان هر و کر می کردیم و عین خیالمان نبود....

شاید باورش سخت باشد

اما اینطور آدم ها وجود دارند

خیلی نزدیک تر از آنچه که فکرش را بکنید

من اصلن فکر نمی کنم ما باید از این مدل آدم ها باشیم.

لا اقل ما سال ها برای آدمی که هستیم تلاش کرده ایم.

هیچ اتفاقی نمی تواند توی این چارچوب های انسانیت ما تاثیر بگذارد

آن دیگران ، آن بقیه هم ، با این مدلی بودنشان ، بی لیاقتی شان را

به صدای بلند اعلام می کنند

همین

2011-06-12T20:44:00.003+04:30

من اصولا تاریکی رو دوست دارم .

و اصولا تنهایی رو .

و با دوستش ، آدم می تونه تنها باشه.

من این قدم زدنای شبونه و خاموش کردن گوشی و گذاشتن دنیا پشت ِ

دری که خودم میسازم و سیگار کشیدن تو کوچه ها با دوستم رو دوست دارم.

همچین آدمی ئم من .

بارها گفتم . نه خانواده نه عشق ِ آدم نه پارتنر ،

هیچ کدوم به گرد پای دوست ِ آدم هم نمی رسن.

2011-06-12T08:28:00.000+04:30

i have de best friends in de world

حالا حکایت ماست

2011-06-06T08:06:00.003+04:30

من را نه حس تلخی از رفتنشان است

نه حس خوشی از ماندنشان

می آیند و می روند

رهگذرانند

"اولدوز / از لبان دوخته "

......................................

نیستم .

فرندز

2011-06-02T11:45:00.003+04:30

به جز آن عده کثیر آدم های گه ، یک عده آدم خوب هم هستند در

این دنیا که باعث می شوند زندگی به زحمت ِ زیستن اش بیارزد .

در واقع شاید هم فقط برای این آدم هاست که آدم خیلی وقت ها ،

به خاطر یک لحظه بیشتر کنارشان نفس کشیدن ، خودش را نمی کشد.

خود کشی نمی کند.

هستند از این آدم ها .

به تک تک آدم های زندگی ام که نگاه می کنم . هرچند زندگی ام پر بوده

از آدم های گه و جای زخم ها و این ها ، اما ، برای من تعداد آن آدم های خوب

که کنارشان در سکوت می توانی احساس کنی خوبی ، خوشبختی ، بیشتر بوده .

و این خیلی خوب است .

یا شانس بوده که توی هر مقطعی من بهترین آدم های دنیا را کنار خودم داشته ام.

و البته من به شانس بی اعتقادم . و این نشاندهنده ی چیزهای خوبی ست.

هرچند که خوب و بد ، من همیشه از آدم های خوب و بد زندگی ام تاثیر

گرفته ام و همین باعث شده که من موجودی سراسر تناقض باشم ، اما علی رغم ِ

همه چیز ، وقت هایی که خوبم خودم را دوست دارم . همین کافی ست .

توی جاری زندگی ِ من حالا شماها

رها ، پری ،اولدوز ، زهره ، زهرا ،

شما 5 عدد آدم کسانی هستید که دنیا را قابل تحمل تر می کنید.

و برای همه حس های خوب زندگی فعلی ام که به خاطر وجود شماهاست ،

از شما ممنونم .

grey's anatomy

2011-06-02T11:12:00.004+04:30

قضیه دقیقا ً همون شیمیه .

نه فقط تو عشق یا پارتنر شیپ .

توی دوستی های روزمره و حتا حرف زدن با غریبه ها ،

باز هم قضیه همون شیمیه .

یا شیمی ِ دو تا آدم به هم می خوره یا نه .

اگه نخوره ، هرچقدم که زور بزنی فایده ای نداره.

نداره واقعن.

من خیلی وقته که می دونم شیمی ِآدم های مغرور ِ اهل ِ منم زدن و

آدم های جاه طلب ِ خودنما به شیمی ِ من نمی خوره.

اینجور آدم ها

2011-06-02T10:59:00.004+04:30

من آدم ساده ای هستم . دوست داشتن ِ من اینطوری ست .

خیلی رو . دلم که تنگ بشود زنگ می زنم . حال طرف را می پرسم.

فکر می کنم خیلی ساده باشد این دوست داشتن و نقطه ی عطفی هم ندارد یا

گیر دادنی .

من آدمی هستم که اگر نگران یک عدد آدم دیگر باشم سعی می کنم پیدایش

کنم. حالش را بپرسم و حالی اش کنم که برایم مهم است.

و هیچ جاش هم به نظرم اشتباه نیست.

اگر این توی جامعه ی گند ما و مغزهای پکیده ی آدم های ما معنای دیگری

می دهد که بخواهند در جوابش بگویند :

" زلزله 10 ریشتری که نیامده ، معلومه خوبم !!"

یا برایت بهانه تراشی کنند که نگرانی ات به کنار ، دلتنگ شدنت بی خودی ست.

که نیازی به دلتنگ شدنت نیست ، مغز ِ طرف مشکل دارد نه

روش دوست داشتن ِ من. قویا ً فکر می کنم مشکلی در من نیست لا اقل !

یک سری آدم هایی هستند که برای آرامش خودشان حاضرند کل زندگی ِ

یک آدم دیگر را ، تازه آدمی که میشود فقط به راحتی کنارش گذاشت را ،

بی دردسر و با منطق ، کل زندگی اش را به گند اعلا بکشند !

مخاطب ِ عام !

2011-06-02T10:40:00.002+04:30

خیلی بی ارزش است که بخواهی آدمی را به خاطر تنهایی ات.

یا دوست بشوی با آدمی که نمی شناسی اش صرفن به خاطر تنها بودنت

و اینکه نیاز به دوستی داری.

آدم ها که زرت عزیز نمی شوند .

اصلن. آدم اگر بخواهد توی زندگی اش کمی آرام باشد ، این اتهام به محافظه کاری را

هرجوری هست ، حتا اگر خودش خیال نمی کند ، باید که بپذیرد.

از این هم اگر بگذریم. خیلی وقت ها هست که هیچ کس آدم را نمی فهمد.

بعد شروع می کند به حرف زدن و شروع می کند تو را توی حرف های خودش پیچاندن.

و بعد تو می خواهی یک چیزی بگویی که مثلا ً فلانی ! این چیزهایی که تو داری

می گویی درست نیست و درستش فلان است و فلان ، اما توی یک لحظه ی خاص

می فهمی که این گفتن ات چیزی را درست نمی کند . و حتا اگر هم بگویی . حتا اگر

کلی هم بعدش توضیح بدهی ، می بینی که طرف آخرش دارد حرف خودش را می زند.

برای همین تصمیم می گیری که سکوت کنی و دیگر هیچ چیز نگویی.

فقط گاهی نیم نگاهی به عقربه های ساعتت می اندازی . تازه آن هم اگر ساعت ِ

عقربه دار داشته باشی برای خودت . اگر نداشته باشی که همان کار را هم نمی توانی

بکنی.

جدیدا ً برای من خیلی از این موقعیت ها پیش می آید و فکر می کنم یک طوریم شده

که هیچ کس من را نمی فهمد. و البته نمی دانم بقیه چه فکر می کنند در مورد خودشان .

آیا هیچ کس آنها را نمی فهمد ؟ البته خود ِ من خیلی وقت ها شده که بتوانم کسی را بفهمم

اما نخواهم. حس اش را نداشته باشم. یا یک همچین چیزی. خلاصه که اینطور است که

ما آدم های یاغی یا گوشه گیری ار آب در می آییم.

ما حوصله درک کردن همدیگر را نداریم و این هیچ ربطی به میزان عزیز بودنمان برای

هم ندارد. شاید هم دارد. شاید ما آدم ها دوست داشتن را واقعن دیگر بلد نیستیم.

یا با کمی تخفیف ، حوصله اش را نداریم.

یا اینکه شده ایم روتین ِ زندگی ِ هم.

یا چیزی شبیه به این.

وات د ِ هل ؟

2011-06-02T10:35:00.003+04:30

الآن دیگه باید فهمیده باشم که شادی ، معجزه ای نیس

که از آسمون بریزه رو سر آدم .

باید فهمیده باشم که شادی همیناس . همین لحظات غمگین نبودن.

همین لبخندهای کوتاه زورکی.

لعنتی ! من چه مرگمه ؟

من ِ 24 ساله

2011-06-02T10:30:00.003+04:30

داشتم به سنم فک می کردم.

به اینکه شهریور 23 سالم تموم میشه و میرم تو 24 سال .

24 خیلی زیاده دیگه !

من اصلن فک نمی کردم روزی بیاد که 24 سالم باشه.

عقلم کوچیک مونده .

دردناکه.

من هنوز خیال می کنم 20 سالمه .

یه سه سالی این وسط دود شده.

کسی ندیده کجاس ؟

جهت یادآوری

2011-05-31T18:38:00.002+04:30

:from him in google reader

نمیدونم دوسش دارم یا نه

فقط میدونم بودن باهاش لذت داشت

اینو از یک هفته ای که با هم بودیم فهمیدم

شاید بخاطر متفاوت حرف زدنشه

مث همه ادعای تنهایی و راستگویی و متفاوت بودن

اینکه زمانی که همه دختر-پسر بازی میکردن اون داشته کتاب میخونده و الا هیچی از پسربازی بلد نیست

اما کسل کننده نیست

من آدم جاست فرند بودن نیستم

حسودم و همین حسادت باعث شده که آبمون تو یک جوب نره

امروز یکی پی -ام داد

فک کردم اونه

توهم؟؟

نمیدونم هنوز هم گمان میکنم و دوست دارم که اون خودش بوده باشه

واقعا به تنش نظر نداشتم

نه که بدم بیاد اما بودن کنارش رو مستقل از در بر گرفتن تنش دوست داشتم

پرید

دوس دارم برگرده

مشکلش این بود که آدم با یک نفر بودن نبود

میخواست همزمان همه رو داشته باشه و سرش که شلوغ شد دور و برش

که آدما همیشه همین جور ان

نمک نشناس

یادش رفت که کی کی کنارش بود

بی هیچ توقعی

یاد نمیگیرم که نباید زود خودم رو مشتاق رابطه ای نشون بدم که سرد میشه

کاش اون حرفای آخر رو نزده بود

دلم شکست

هیچ دختری ارزش اینهمه غم نداره اما دلم به بیکسی خودم شکست که چه بی پروا هر چی خواست گفت

هرچی خواست

آدما رو دوست ندارم

درک میکنم چرا مردم حیون خونگی نگه میدارن

آدمیت یه نقابیه که میتونه مخفی کنه که چه جونور هایی هستیم

فکر میکردم زخم خورده هیچ وقت زخم نمیزنه

اما تمام فکرهام رو خراب کرد

جلو هیشکی نباید خودت واقعیت بشی

دلم گرفته

از همه دروغ هایی که شنیدم

از اینهمه دروغی که پشت کلمات جمع میشن

بدم میاد از اینهمه سادگی خودم

که تن دادم به چنین خفتی

که شنیدم و هیچی نگفتم

نفرینم کرد و جواب ندادم

هرچی لایق خودش بود نثارم کرد و لب نزدم

متنفرم از خود الانم

هر زخمی زمان میبره که خوب شه

خوب که نه

زمان میبره عادت کنی به جای زخمش

عادت میکنیم

خسته ام

مث یه پیرمرد 70 ساله خسته ام و منتظر که شاید یه روز بهتر بیاد فردا

.........................................................................................

من یه همچین آدمی ام.

تاسف آوره که یه آدم بتونه اینقد بد باشه .

اینقد پست . اینقد حقیر که با یه نفر این کارا رو بکنه نه؟

و من کسی ام که اینکارا رو کرده.

........................................

جالبه . که توی همه ی اون لحظات ، فکر می کردم که

دارم کار ِ درست رو انجام میدم .

نمی دونم چی بگم.

چیزی ندارم بگم.

.................................

پ.ن : امیدوارم ناراحت نشی که اینو زدم اینجا . لازم بود.

سایلنس

2011-05-30T18:28:00.003+04:30

قهر -دعوا - دلخوری- دلگیر شدن

کات کردن

توجیه کردن - توضیح دادن

اعصاب خوردی - حساس بودن - حس های احمقانه

تغییر کردن - به زور خود را تغییر دادن

هیجان ِ یک مدل دیگر بودن

یک آدم ِ دیگر بودن

انگیزه های دوردست

...........................................

حس می کنم همه ی اینها از من گذشته .

من فقط آرامش و سکوت .

تو بگو محافظه کاری.

2011-05-30T17:59:00.000+04:30

هر وقت برا حماقت دارویی چیزی پیدا شد یکی هم به من گرا بده !

جنس به ظاهر قوی

2011-05-29T08:34:00.000+04:30

دیگه نمی خوام حتا یه دونشون تو زندگیم باشن

بغض

2011-05-28T08:08:00.005+04:30

تو هم که نیستی . آخر به آرزوی خودت رسیدی و رفتی و من هنوز در شوکم .

صبح ها سر کار این روزها قرص می خورم که نفهمم چه جوری دارد می گذرد

لحظه های بی تو . که هنوزباور ندارم و این اشک های لعنتی بند نیامدنی .

که هرچیزی ، هر چیزی توی این زندگی نکبت و روزهایعوضی من ، حتا این موس ،

این لیوان ، این منگنه ، این چسب یاد تو می اندازدم و راه فراری نیست. چه برسد

به کافه نشستن ها و دود کردن ها و چت کردن ها که به حال مرگ می اندازدم و نمی دانم

کجا بروم که نباشی. که بوق این تاکسی های لعنتی ، این التقاط هیاهو و کثافت ، اشکم را در نیاورد .

که پیج مسخره ی خیابان ولی عصرفیس بوک ، پرتم نکند توی فلسطین . توی کافه ها و اشک و

لبخند و دوستی و لحظه های خوب ، خیلی خوب.

لحظه های بد ، خیلی بد.

باور نمی کنم که دیگر نباشی محمد.

می فهمم . که باید زمان بگذرد . که زمان همه چیز را حل خواهد کرد .

که زمان فلان و فلان و فلان ....

اما این جا ، یکهو ، یک جای خالی بزرگ .... تحملم کمتر شده و یک چیزی ته دلم

می خواهد لگد بکشد زیر همه چیز و همه کس وقتی قرار باشد تو نباشی .

حس خفگی . خفه شدن . یا که یکی بیاید و بخواهد حالی ام کند که این رنج ها

لازم است برای رسیدن به نیروانا.

کی می رود این همه راه را . فکرش را بکن. حالا می گویند مرده ای .

نیستی دیگر . بدون خبر قبلی وبازگشتی هم در کار نیست.

تناسخ؟

نه حالا که برای بعدتر ها هم مطمئنم کسی برای من تو نمی شود . مثل تو رفیق

نمی شود.

و با هیچ کس ، هیچ کس ، هیچ کس نمی توانم دیگر خودم باشم .

آنطور که با تو بوده ام .

می بینی محمد ؟

انگار که دیگر همه رفاقت ها ریباند نبودن ِ توست.

2011-05-21T16:27:00.002+04:30

گاهی وقتا تو رابطه با آدما ، دچار خرشانسی میشم که یه جوری خودشونو لو میدن.

که زپرتی دل نمی دم .که آدم ِ اعتماد نیستم.

سخت اعتماد می کنم و این خوبه فوق العاده .

فقط باید یاد بگیرم که هیچ دوستی رو به خاطر دلسوزی به کسی نپذیرم.

این اشتباه بود.

...........................................................

یه اتفاق وحشتناک افتاده .

باور نکردنیه.

محمد رفته . فوت کرده ینی.

گیجم هنوز و باور ندارم . انگار که باید به دیدنش برم.

خرابم. خراب.

2011-05-17T23:58:00.000+04:30

خستگی

گود مود

2011-05-17T01:14:00.000+04:30

از شگفتی ها ، این که ،

من حالم خوبه !

مردمان این روزهای من

2011-05-15T16:21:00.002+04:30

چیزی به عنوان ِ درک ، درک ِ متقابل ، درک ِ نسبی متقابل حتا وجود نداره .

چیزی به عنوان ِ همدردی هم وجود نداره .

چیزی به عنوان رعایت ِ حال دیگران رو کردن هم وجود نداره.

پیش تر فکر می کردم تنها قانون زندگی ، نسبیت هستش

الآن به این نتیجه رسیدم خودخواهی تنها قانونشه . که می تونه نسبیت رو هم بغل کنه .

همین.

i only wish

2011-05-12T15:32:00.000+04:30

برای زهره

Separate Tables

..............................................................................................................

At separate tables we sit down to eat,
In separate bedrooms we go to sleep at night,
I only wish you knew how much,
You’ve been on my mind;

I think about you when the morning comes,
I think about you when all my day is done,
Wondering what you are doing now,
Are you lonely too?

Because I - I miss you here tonight,
And I wish you were by my side,
And I don’t want to let go;

At separate tables we sit down to write,
The separate letters that never see the light,
If only we could just agree,
To read between the lines;

I want to see you and I know what I will say,
We must be crazy to throw it all away,
Never knowing what is lost,
Before it’s all too late;

And I - I miss you here tonight,
And I wish you were by my side,
And I don’t want to let go;

Yes I - I miss you here tonight,
And when I hold you by my side,
Well I’m not going to let go

.

2011-05-12T15:30:00.000+04:30

پایان سکون تردیدها و سکوت

یک والسلام و

تمام.

parsa

2011-05-08T14:38:00.006+04:30

یوتیوب :

سراب رد پای تو

......................................................................................

سراب رد پای تو کجای جاده پیدا شد

کجا دستاتو گم کردم که پایان من اینجا شد ؟

کجای قصه خوابیدی که من تو گریه بیدارم

که هر شب حرم دستاتو به آغوشم بدهکارم

تو با دلتنگیای من تو با این جاده همدستی

تظاهر کن ازم دوری تظاهر می کنم هستی

تو آهنگ سکوت تو به دنبال یه تسکینم

صدایی تو جهانم نیست فقط تصویر می بینم

یه حسی از تو در من هست که می دونم تو رو دارم

واسه برگشتنت هر شب درارو باز میذارم

سراب رد پای تو کجای جاده پیدا شد

کجا دستاتو گم کردم که پایان من اینجا شد ؟

کجای قصه خوابیدی که من تو گریه بیدارم

که هر شب حرم دستاتو به آغوشم بدهکارم

تو با دلتنگیای من تو با این جاده همدستی

تظاهر کن ازم دوری تظاهر می کنم هستی

پ. ن: حسه دیگه . نمیشه کاریش کرد .

demis Roussos

2011-05-05T21:59:00.002+04:30

My friend the wind

........................................................................................

My friend the wind will come from the hills
When dawn will rise, he'll wake me again
My friend the wind will tell me a secret
He shares with me, he shares with me

My friend the wind will come from the north
With words of love, she whispered for me
My friend the wind will say she loves me
And me alone, and me alone

I'll hear her voice and the words
That he brings from Helenimou
Sweet as a kiss are the songs of Aghapimou
Soft as the dew is the touch of Manoulamou
Oh oh oh

We'll share a dream where I'm never away from Helenimou
Blue are the days like the eyes of Aghapimou
Far from the world will I live with Manoulamou
Oh oh oh

My friend the wind go back to the hills
And tell my love a day will soon come
Oh friendly wind you tell her a secret
You know so well, oh you know so well

My friend the wind will come from the north
With words of love, she whispered for me
My friend the wind will say she loves me
And me alone, and me alone

I'll hear her voice and the words
That he brings from Helenimou
Sweet as a kiss are the songs of Aghapimou
Soft as the dew is the touch of Manoulamou
Oh oh oh

We'll share a dream where I'm never away from Helenimou
Blue are the days like the eyes of Aghapimou
Far from the world will I live with Manoulamou
Oh oh oh

La la la .... Helenimou
La la la .... Aghapimou
La la la .... Manoulamou

La la la .... Helenimou
La la la .... Aghapimou
La la la .... Manoulamou

2011-05-05T21:25:00.000+04:30

زندگیه من به طرز ِ خیره کننده ای خالیه .

و جالبه . مشکلی هم ندارم باهاش.

note @ work 4

2011-05-05T21:17:00.002+04:30

اصلن کاش می شد آدم کلی دود کند ، Drug بزند و این چیزها و

بعدش هم خون ِ آنابل ای کسی می بود و می خوردیم و Vampire می شدیم

و زورمان زیاد می شد و می توانستیم یکهو برویم برای خودمان خون بخوریم .

خون ِ آدم ها را !!

من دوست دارم یک عدد vampire از نزدیک ببینم . دنیا جای جالب تری می شد اگر بودند.

شاید هم باشند !

note @ work 3

2011-05-05T21:12:00.002+04:30

وقتی می گفت که دلش برای همان دروغ های مستر دروغ گو ،

دروغ گویی که به سراسر ِ زندگی اش گند ِ اساسی زده بود تنگ می شود گاهی،

نمی فهمیدمش . الآن می فهمم که درکش نمی کردم . فقط گوش می دادم و سر تکان می دادم و

به رسم ِ دوستی و دوست داشتن ، دوست داشتم در آغوش بگیرمش.

حالا کلی وقت گذشته . ببین من کجا هستم ؟

سر ِ جای آن وقت هات.

from FB

2011-05-05T21:08:00.002+04:30

آدم ها عوض می شوند . از سلام و شب به خیر گفتن شان می شود این را فهمید .

از حرف ها و نگاه ها .

از گودال های عمیقی که بین تو و خوشان می کنند و توش را پر از دلیل می کنند .

از بعضی کلمه ها بیشتر استفاده می کنند و بعضی ها را بی خیالش می شوند .

یک گودال هم توی قلب ِ تو می کنند که این یکی را خودت باید پر کنی.

منبع : استاتوس ِ یکی از بچه ها

note@work2

2011-05-05T21:00:00.002+04:30

تصمیم گرفته ام که سر خیلی چیزها با خودم به توافق برسم .

سر همه ی گه های زندگی . که بپذیرم همه چیز را .

فقط یک مسئله ای هست و آن هم اینکه من ، که الآن سر ِ کار هم می روم

دارم تقریبن استقلال ِ مالی پیدا می کنم چرا چرا چرا چرا باید سر ِ چیزهای بی اهمیت مسخره ی

احمقانه هنوز جواب پس بدهم ؟

ولی زندگی همین است که هست . کاریش هم نمی شود کرد .

همان آدم هایی که دوستشان داری، همیشه همان هایی هستند که . . .

من این فیلم ِ مری اند مکس یادش هم که می افتم گریه ام می گرد .

زر زر زر .....

note @ work 1

2011-05-05T20:55:00.003+04:30

حتا حس ِ تظاهر به خوب بودن و خوشحال بودن هم ندارم . آرامشی که هیچ وقت نیست.

اصلن من نمیدانم این لغت ِ آرامش را چه کسی اختراع کرده . بس که فانتزی و انتزاعی است.

شاید هم آدم ها از شدت درد و رنجی که می بردند ، نشسته اند و یک فتیش ای ساخته اند برای

خودشان . که چی حالا ؟

این که تلاش کنی کسی را عوض کنی یا بخواهی به زور حال ِ خودت را خوب کنی

خنده دار است خیلی .

و کلی چیزهای خنده دار ِ دیگر هم هست . که گاهی آدمیزاد حوصله اش نمی آید اینقدر بخندد .

فک درد می گیرد خب !!

پ.ن : این فتیش هم افتاده توی زبان ِ من ِ بی جنبه !

note

2011-05-05T20:47:00.002+04:30

سوال ِ تاریخی ، اصلن چیزی هست توی این دنیا که مهم باشد؟

یک مسئله ای هست و آن هم این که چرا آدم مداوم پافشاری کند روی شرایطی،

احساسی ، چیزی که حالش را بدتر می کند و ماه بعد ، سال ِ بعدش بفهمه که بدتر شده یعنی که

همان موقع حالا به هر دلیلی که دلایلش هم خیلی زیاد می تواند باشد توی باغ نبوده اصلن یا اصلن

خودش را می زده به کوچه علی چپ که توی باغ نباشد. نرود توی باغ یا یک همچون چیزی .

بعضی وقت ها ، توی بعضی شرایط و مخصوصا توی بعضی روابط ، توی بعضی حوادث

آدم باید که با خودش روراست باشد. چیزهایی را که دوست دارد ، که حس خوبی بهش می دهند،

که مطابق با باورهاش هستند را نگه دارد ، باقی ِ چیزها را بی خیال . نه بی خیالی ناشی از

ضعف که بی خیالی ناشی از آگاهی . حالا حتا توهم آگاهی .

اما خب.

این همه حرف و منطقی بودن ...خسته کننده نیست گاهی ؟

البته

2011-05-04T22:47:00.003+04:30

الآنا بیشتر ِ اوقات خودمم .

سر کار و اینا خودمم . و خوبه .

و گاهی که خودم نیستم ، همون وقتای شاید کوتاه کمرمو میشکنه بارش.

ولی خسته ام . و خوب نیستم . چرا هیچوقت نمیشه خوب باشم؟

چقد احمقانه میاد به نظرم همه چیز .

دارم تحلیل میرم . دارم از بین میرم توی این تنهایی . . .

می بینی که همه سرگرم ِ زندگی ِ خودشونن. . . چرا نباید یکم به کام من می شد؟

خدایا ! چقدر غر هست و چقدر گریه و گریه و گریه و گریه.

چقدر من دوستامو می خوام الآن. که تو بغل ِ پری زار بزنم .

چقد رها رو می خوام . چقد اولدوز رو می خوام.

چرا دوست داشتنی هام دورن؟

می دونم جوابی نیست .

نبوده هیچوقت .

هممون زخمی . . . بی مرهم های حتا پس از مرگ ِ سهراب.

reza YazdAni

2011-04-30T06:07:00.003+04:30

سر ِ کوچه ملی یه مردِ یه مرد

هنوز عکس ِ فردین به دیوارشه

خراباتی خوندن هنوز کارشه

پ.ن : لاو دیس سانگ

بارها و بارها

2011-04-28T23:31:00.002+04:30

آن ها که روش زندگی شان را مثل مبلمان خانه

دائم عوض می کنند

همینطور دوستان و رفتارشان را

پریشانی شان دائمی ست

و به همه کس سرایتش می دهند

از آن ها دوری کنید

یکی از کلمات کلیدی آن ها عشق است

از آنان که ادعا دارند

هر آنچه می کنند دستور خداست هم بپرهیزید

چرا که نتوانسته اند آن طور که می خواهند

زندگی کنند

برای من تاسف نخورید

چون تنهایم

و در سخت ترین لحظات شوخ طبعی ام همراهم بوده است ....

همون سرشت نیک و بد و اینا

2011-04-26T22:31:00.001+04:30

بعضی آدما از یه چیزایی خوششون میاد

که باعث میشه

تو

از همون چیزا متنفر بشی

انقد تاثیر دارن آدما گاهی

فلسفه ی چیزی

2011-04-25T21:46:00.002+04:30

اینکه همیشه برا آدمایی که رفتن یا آدمایی که حذف کردم ، یه راه برگشتی می ذارم ،

جالب نیست

گاهی وقتا باید رها کرد

شیفت و دیلیت

می دونی؟

فاک آف کرپی !

2011-04-16T15:30:00.001+04:30

نمیذارن آدم با شخصیت باشه که !

از صب تا شب باهاس با صد جور کس خل مث خودت سر و کله بزنی!।

عجبا !
بکشین بیرون بابا !

newyeAr

2011-03-18T09:03:00.004+03:30

حرف که هست زیاد اما به گمانم که با فلسفه ی وبلاگ نویسی دچار مشکل شدم

این که بیام اینجا حرفامو بنویسم ....نمی دونم حس ِ خوبی نمی ده...

فک نکنم دیگه وبلاگ بنویسم...

یه سال ِ دیگه ...فک کنم همه گندا زده شد تو هشتاد و نه حداقل میشه امیدوار بود نود

دیگه به اون گهی نباشه ...هرچند امسال به لحاظ رشد شخصیتی برا من یکی سال پرباری بود

خب ! به سلامتی ِ یک سال نو ِ مزخرف ِ دیگه !

پاپا

2011-03-05T22:13:00.003+03:30

الآن من خر خر خوشحالم :دی

ینی نیشم بازه تا ته ها :دی

بابا اون کتاب شعره رو که دوس داشتم گرفته واسم :دی :دی (ذوق ِ شدید)
اولشم برام یادداشت نوشته

آقا من خوشحالم رسمن
خر خر خوشحالم به قول بچه ها :دی

تنکس پاپا ... آی لاو یو اند یور هند رایتینگ اند یور لاو

م خ م ص ه

2011-03-05T22:00:00.000+03:30

همیشه آماده باش تا هرچیزی رو داری تو ३० ثانیه ترک کنی

مال اون فیلم با حاله

اصل

2011-03-05T21:31:00.002+03:30

فرقی نداره جاست فرندت باشه یا پارتنرت یا شوهرت یا همکارت ؛

مردایی که فکر می کنن متفاوتن تو 4مورد عین ِ عین ِ همن :

شادیشون ، غمشون ، سکسشون ، و قمارشون

این اثبات شده است ها...جامعه ی آماری هم کل مردایی که دورت هستن و میگن که فرق دارن

حالا در هر زمینه ای

من

2011-03-05T21:19:00.002+03:30

یه چیزی در من ایجاد شده که واقعن دوستش دارم ...بابتش به خودم افتخار می کنم ...

به زهره هم گفتم ... اونم اینکه جدبدن ،ینی از همین 4شنبه هفته پیش که حالم می رفت که بد شه

به خودم یهو گفتم باید خودم حالمو خوب کنم ...نباید بذارم بد شه .... بعد رفتم باغ عفیف آباد

ته آرامش بود و حالم خوب شد واقعن و بعد از اون روز هم دیگه ارادی و غیر ارادی تا حالم

میره که بد شه زود خوبش می کنم... شده با یه آهنگ شده با نوشتن شده با عکاسی یا ساز یا شعر

یا منبت..... این خیلی خوبه واقعن ...واقعن عالیه ،دوست دارم خودم .

آیدا اومد پیشم اونروز ، من تازه فهمیدم اون ترانه ی سلام رو اینقدر دوس داشتم رو آیدا گفته

دمش گرم ...خوب استعدادی داره

پری

2011-03-05T21:10:00.003+03:30

بعد من 5شنبه تلپ شدم رفتم خونه پری ، عادتمه کلن بسکه ماهه این دختر ،

داغان بودم تقریبا ،خیلی هم تحملم میکنه ها ... بعد که برگشتم خیلی خوب بودم ...همه چیز خوبه بود

بعد من اصولن به این فکر می کنم که بعضی آدم ها چقدر خوبه بودنشون ؛ کنارشون بودن ، باهاشون بودن

و آدم می فهمه همیشه تو بدترین شرایط ؛ یه دلخوشی هایی هست که یک دنیا می ارزه

آدم باید قدر بدونه

میم! تو مشغول ِ مردن ات بودی!

2011-03-04T21:35:00.002+03:30

"من آدم ها را از مجموعه اعمالشان می شناسم "

آلبر کامو

آدم ها را باید از روی مجموعه اعمالشان شناخت و نه حرف که باد هواست نه فکر که در

خطر ِ وهم .... تو خیلی حرف های خوبی میزدی -آن وقت ها که حرف های خوب می زدی،

کارهای خوبی هم می کردی ؛ بعدتر ها کارهای خوب محو شد و فقط حرف های خوب می زدی

و این برای من ِ 20ساله ی وابسته به خوبی هات ، کافی که نه اما پر کننده بود/

بعدتر هاش نه کارهای خوب می کردی نه خبری از حرف های خوبت بود.... من اما هنوز بودم

بعدتر هاش -همین اواخر ِ تو بگو چند ساله؟- حتا شخصیتت هم چنگی به دل نمی زد؛

جذابیتی نداشتی - جذابیت به کنار ،" دوست داشتن" ی هم نبود حتا ...مثل خودش شده بودی

سخت می شد تشخیصتان داد و بعد هم دیگر تمام شد ؛ در واقع چیزی نمانده بود برای تمام شدن حتا

تلاش برای کسب ِ بیهودگی؟ من 23ساله ام حالا و احمق هم نیستم ... حوصله ام نمی شد ، نمی شود...

نه حوصله ی دردسر دارم -نه درک نکردن ها- نه توضیح دادن ها- نه سوء تفاهم ها...

و یک رابطه وقتی درک نکردن هاش و توضیح دادن هاش و سوء تفاهم هاش و خودخواهی هاش

بیشتر از فهمیدن هاش و ایثارهاش و مهربانی هاش باشد ، خود به خود تمام شده

الان اون شعر ِ تو مشغول مردن ات بودی ِ "استرند " باید این زیر نوشته بشه که به خاطر

کمبود حوصله ی تایپ ، خودتون برین بخونینش :دی

ب

2011-03-04T07:18:00.000+03:30

طرف جاکش بوده رسمن !!

2011-02-16T11:14:00.001+03:30

وقت های فراموشی

و

آرامشی

که نمی شود باشد.

دوستانمان را دارند می کشند .

آرامش سیخی چند؟

2011-02-12T13:50:00.001+03:30

گفته بودم که کندن یک لحظه است .

یک لحظه.

و تو برام تموم شدی . بعد از 2 سال.

من دیگه اون آدم دیروز نیستم. این خوبه . خیلی.

ها

2011-02-02T22:22:00.005+03:30

روابط و آدم هایی هستند که حتا در همین دنیای احتمالات و عدم قطعیت ، من یقین دارم که حاضر نیستم

بهشون برگردم.

و جالبه که همبن یکی دو موردی که دارم قاطع راجع بهشون حرف میزنم ، روابط و آدم هایی بودن که در

یک مدت کوتاه، لذت خوبی بهم دادن. و کانکشن های روزمره ی قوی ای بودن برام.

اما مسئله اینه که به قول رفیق عزیزی ، آدم نباید با آرامشش تعارف داشته باشه و در دوستی ها

،در تصمیمات و انتخاب های دوستی ها ، باید که قاطع بود.

این قاطعیت الآن در من وجود داره . اینقدر که می دونم برا مرزهام احترام قائلم و کسی که در

محدوده ی مرزهای اخلاقی و ایدئولوژیکی من نباشه ، یقینا در مرزهای احساسی و زندگی روزمره من

هم نخواهد بود.

و این هم بگم که به تجربه برا من ثابت شده که روابط کم و مداوم،دوستی های خیلی ارزشمندترو با ثبات تری از

روابط هیجانی و های /لو و صرفن احساساتی خلق می کنن.

coversation

2011-01-23T11:00:00.002+03:30

-اتفاقن من خیلی اخلاقای اونجوری دارم .

-اتفاقن منم منظورم اخلاقای اونجوری نبود بابا :دی

D:

2011-01-15T20:37:00.003+03:30

دیشب خواب می دیدم مستر ب ، موهاشو رنگ کرده . موهاشم بلنده .

بعد خواب میدیم که بودش تو جمع خونوادگیمون . و هنوز نگاهش روی من سرد می شد.

بعد همینجوری که دور هم بودیم ، فهمیدیم که عباس صفاری همون مستر ب هستش.

یعنی گویا با اسم ِ عباس صفاری شعر می گفته . اسم ِ مستعار .

بعد تو همون خواب ، من شوکه شده بودم که یعنی این عباس صفاری که اینقدر

شعرهاش رو دوست دارم و با شعر هاش خاطره دارم ، همون مستر ب هستش

که زمانی اونقدر دوستش داشتم ؟

خلاصه خواب بامزه ای بود . اما عجیب نه .همش دلیل داشت .

اسم ِ مستعار به خاطر کتاب سه گانه نیویورک که عمیقن رو من تاثیر گذاره.

عباس صفاری برا اینکه زهرا یه شعرشو نوشته بود رو دیوار فیس بوکش

که فوق العاده بود . مستر ب هم برا اینکه . . . ممممممممممم یحتمل برا اینکه

زمانی دوستش داشتم !! رنگ ِ موهاشم دقیقن مث مش جدید ِ خودم بود !

:دی

پ . ن : من خوبما .

پ.ن : ملت خواب میبینن ما هم به ایضن !

2011-01-15T20:31:00.002+03:30

مگر نه اینکه وقتی تظاهر می کنن، دوست دارن اونجوری باورشون کنی؟

پس چرا وقتت رو صرف خوردن یه قهوه نمی کنی؟

یا یه پیاده روی .

بهتر نیست؟

خوبم اما این حس واقعی ام نیست !!؟؟!

2011-01-12T19:03:00.002+03:30

همه چیز اونقد خوب هست که بتونم بیام بگم آره خوبه .

و خودمم خوبم. خوب .چیز بیشتری لازم نیست .

امتحانام به خوبی تموم شد و یکم که استراحت کنم باید شروع کنم به خوندن واسه کنکوری که

از همین الآن می دونم قبولم . و ذهنم هم درگیر ِ شهریه و پولش هم هست . اما خب .

خیالی نیست . عمران همیشه رشته ی دوست داشتنیه من بوده .

و دیگه این که من هنوز واقعن نمی دونم می خوام ازدواج کنم یا نه. نمی دونم واقعن .

ولی یه چیزی اون ته مه ها بهم میگه که می کنم . با میم نخواستم ، با یکی دیگه

اما به زودی .

و اینکه حس می کنم چقدر بزرگتر شدم .نمی دونم شاید آدم شدم. خوب یا بد ،

اینی که هستم رو دوست دارم . خودشیفتگی یا هرچی . چون خوبم فعلن .

من خوبم در حالیکه شرایط خوب نیست . شرایط مهمه واقعن؟

اینجا فکر کنم ازین به بعد ، دست ِ کم تا مدتی ، روزنگاری کنم .

چون همینم .همینی که می بینی . خوبم . اما این حس ِ واقعی ام نیست *.

* : پیداست که دارم سه گانه نیویورک رو می خونم نه؟

دارم می خونمش بهر حال خب.:)

این روزهای من

2010-12-25T22:14:00.003+03:30

سفر در درازنای رویا .

دریا در شب ، سکوت می کند تلخی های حقیقت را . تلخی های حقیقی را .

من دور می زنم توی خودم ؛ همین جا ؛ در سطح ِ جریان .

دراز می کشم . یکی می شوم . گاه می گریزم .

ماه ، دریا در شب را طهور می کند. لغزیدن روی بی قراری ِ نگاه . لغزش ِ بی قرار ِ یکی نگاه.

چشمهاش.

گاه بوسه اوج می گیرد. گاه گم می شود . تکرار ِ ابتذال ِ حرمت شکنی ِ کلمه ؛ واژه ها .

قلب ِ من کف ِ دستهام . جای دوری نمی رود .

برگ در گودال .

شانه های من.

.
.
.
ارغوانی ِکیهان ، در مرزها محو می شود. گاه شاید می خندد.

دستهاش.

سکوت .

سکوت .

سکوت .

رگ ها .

what the hell

2010-12-07T13:21:00.000+03:30

دارم چیکار میکنم؟

مولوی

2010-11-27T06:46:00.004+03:30

زهی عشق ، زهی عشق که ما راست خدایا

مولوی

2010-11-27T06:46:00.003+03:30

در خراب آباد ِ جان می کن شتاب

تا تو را سازم خراب اندر خراب

+ زان خرابی باز آبادت کنم . . .

مولوی

2010-11-26T06:43:00.001+03:30

لقمه هر خورنده را / در خور او دهد خدا

آن چه گلو بگیردت / حرص مکن ، مجو مجو

خاموش باش و معنمد / محرم راز ِ نیک و بد

آن که نیازمودی اش / راز مگو به پیش او

مولوی

2010-11-25T06:42:00.000+03:30

هم این سری ، هم آن سری

هم گنج و استظهار من

yeah

2010-11-19T20:43:00.002+03:30

می توانم بروم و تا ظهر نشده خلاص شوم . از شرش راحت شوم .

از این حرمت ساختگی شان . حرمتی که آن ها اختراع کرده اند. همین حرمت را اگر ازشان قبول کنی

باید بقیه ی آداب و بازی هایشان را هم قبول کنی . . .

- نیمه غائب /سناپور

2010-11-13T21:45:00.001+03:30

به همین سادگی .

2010-11-08T12:36:00.003+03:30

دل ِ من ، به دور ِ رویت ، ز چمن ،

فراق دارد

باتر فلای افکت آیا ؟

2010-11-05T23:00:00.001+03:30

موندم .

همه چیز اتفاقیه .

و همه ی این اتفاقا ، به هم مربوطن انگار .

2010-11-05T22:31:00.004+03:30

دیدم تعداد ِ آدمایی که حذف کردم از زندگیم ، خیلی زیاد شده .

معنی ِ خاصی ام نداره .

فقط پست ِ پیمان منو یادش انداخت .

پ.ن : دوس می دارم وبلاگشو .

imagine , my friend

2010-11-05T22:15:00.004+03:30

توی تاریکی ِ محض ، کنار ِ بخاری ، با پنجره ی باز و هوای محشر پاییز ،

نشسته روی زمین و تکیه داده به دیوار ، یا دراز کشیده روی زمین ، کنار ِ یک دوست ،

کنار ِ یک دوست ِ خوب در سکوت ، سکوت ِ مطلق ، اتاق ِ من آرامش بی نظیری دارد .

پ.ن : تنهایی ش هم خوبه .

2010-11-04T19:15:00.003+03:30

دردش می رود توی مخم . دندانم را می گویم. گفته بودم . شکست و به فنا رفتم .

شکست و پر شد و حالا دردش می زند توی مخم . بار اول هم نیست . همیشه

همینطور بوده . یک چیزی می شکند و به فنا می رود و یک چیز دیگر جایش را پر می کند

و تا مدتی هم درد دارد و بعد هم عادت میشود. می خواهم بگویم اصل نیست . مصنوعی ست .

چیزی که می آید ، پر می کند ، لبریز می کند ، اما واقعی نیست . همان چیزی نیست که باید

باشد . ولی خب . بودنش بهتر از نبودنش است .

یعنی هست اش به همین است . به این که بهتر از نیودنش است .

2010-11-02T08:50:00.001+03:30

تو هربار همینو می گی و هیچ وقت هیچی تغییر نمی کنه.

و من دوست دارم تغییر کنه .

آی دونت نو .

2010-10-31T21:23:00.000+03:30

دوست داشتن هایی سرشار از چشمها . چشمهای مهربان .

2010-10-31T21:22:00.000+03:30

وقتی دندونت میشکنه و به گا میری . . .

2010-10-31T10:58:00.000+03:30

وقتای نسکافه خوردن و اهمیت نداشتن ِ هیچی . . .

2010-10-30T13:16:00.001+03:30

وقتایی از این دست . . .

2010-10-30T13:09:00.000+03:30

وقتی که غصه دارن و یادشون میاد باهات صمیمی ان . . .

2010-10-30T13:08:00.002+03:30

وقتی که کلونازپام می خوری و میری که استعفا بدی . . .

2010-10-30T13:08:00.001+03:30

وقتی میشینی تماشا می کنی . . .

2010-10-30T13:03:00.000+03:30

وقتی یه پرانتز با سوراخم نیستی حتا . . .